ادريس گفته‌اند و در اين دنيا تا سنه 865 سال زندگانى كرد سپس بعالم بالا عروج نمود و تدريس علم نجوم از فضائل آن حضرت است و گويند بهفتاد دو لغت تكلم مىكرد و صد شهر در جهان بنيان نمود و بيشتر خلق زمين او را اطاعت كردند و گرد جهان بسيار برآمد و مردم را دعوت بتوحيد مىنمود و روزگارى سلطنت هم داشت و اللّه العالم زوجه نوح پيغمبر عليه السلام در سورهء تحريم مىفرمايد ( ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ) يعنى مثل زده است خداوند متعال براى آنان كه كافر شدند بزن نوح و زن لوط كه بودند در حباله نكاح دو پيغمبر برگزيده و بندهء شايسته از بندگان ما پس خيانت كردند با ايشان و در اثرهء خيانت هيچ نفع نبخشيدند آن دو بنده ايشان را از عذاب خدا و به آن زنها گفته شد كه داخل شويد در آتش جهنم با داخل‌شوندگان ) و احاديث خاصه و عامه متفق است كه خيانت آنها فقط كفر آنها و عدم ايمان ايشان بود زن نوح نمامى مىكرد و اگر كسى بنوح عليه السّلام ايمان مىآورد كفار را خبر مىكردند و خيانت ديگر از ايشان بروز نكرد مثل عايشه و حفصه كه ترجمه و خيانت آنها را در جلد ثانى رياحين الشريعة نقل كرده‌ام و ابن ابي الحديد در شرح نهج البلاغة و ديگران تصريح دارند كه آيه شريفه كنايه بعايشه و حفصه است بالجمله خداوند متعال مىخواهد بمردم عالم بفهماند كه نجات و سعادت و رستگارى در ايمان به خدا و رسول است هم‌بستر با امام يا پيغمبر سودى ندارد و همچنين مؤمنه هرگاه ايمان به خدا و رسول داشته باشد و دچار مرد كافري باشد از ايمان او كاسته نشود چنانچه در ذيل آيهء مذكوره قصه آسيه را مثل مىزند مىفرمايد ( وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ